Flessenpost


 

Het stond in onze agenda.

Vijfentwintig november is het een jaar geleden dat Rob, de vader van Ties en Loet is overleden.

Ties zit bij ons in de klas.

De week voorafgaand aan deze dag vraag ik of Ties wil dat we hier aandacht aan willen besteden en zo ja op welke manier.

‘Ik vind het mooi wanneer we met de klas een mooi boek maken voor papa’ , zegt Ties.

‘En dat we dan met dit boek naar papa gaan op het kerkhof.’

De wens van Ties is duidelijk.

Op maandag 25 november staan we stil bij de sterfdag van Rob.

‘Papa is nu een engel’, zegt Ties.

Rianne vertelt de wens van Ties.

Een mooi boek maken voor Rob.

‘Zijn er kinderen die dit niet willen’, vraagt ze.

Nee, iedereen wil dit graag doen voor Rob.

En voor Ties.

De kinderen gaan aan de slag.

Er heerst een sfeer van hier moeten we iets moois van maken.

En mooi wordt het.

Prachtige wensen voor Rob.

Maar ook voor Ties.

We verzamelen alle bladen en maken er een prachtig boek van.

Het boek heet: ‘Een wensboekje voor onze lieve vriend Ties’.

De kinderen wensen Ties, maar ook broertje Loet en mama Anne heel veel fijne dingen.

‘Met Rob in je hart’, schrijft Devin.

Op maandag vragen we welke kinderen mee willen naar de plaats waar Rob is begraven.

Iedereen wil graag mee.

Daar dichtbij Rob heerst er een heel fijne sfeer.

Kinderen voelen dat hier respectvol zijn geen vraag is.

Bij het graf van Rob ligt ook een fles.

‘Ik heb papa een bericht gestuurd’, zegt Ties.

‘Een bericht via de flessenpost.’

Voor papa, die nu een engel is.

Wat zal papa trots zijn op Ties, en op Loet en Anne.

Dat zijn wij ook.

En ook op alle kinderen uit onze klas.

Fijn, dat je er voor elkaar kunt zijn.

 

Sjaak van Moorsel